
Bevers verkennen gloednieuwe, drijvende hoogwatervluchtplaats
ZoogdierverenigingUnieke oplossing voor waterbeheer
Dit is de eerste drijvende hoogwatervluchtplaats ter wereld, in de vorm van een klein drijvend huis (twee bij twee meter). De drijvende hoogwatervluchtplaats moet voorkomen dat bevers tijdens hoogwater in de dijk gaan graven. Bevers kunnen in korte tijd lange gangen in de dijk graven en daarmee de stabiliteit van de dijk in gevaar brengen. In het ergste geval kan dat tot een dijkdoorbraak leiden, met alle gevolgen van dien. Een drijvende hoogwatervluchtplaats draagt bij aan waterveiligheid door een alternatief te bieden.
Eerste tekenen van acceptatie
Al in de nacht van 27 op 28 februari werd de constructie door een bever verkend. De wilgentakken die op en aan de constructie waren bevestigd om het kunstmatige karakter te verzachten, werden afgeknaagd. Binnen lagen enkele populierentakken en winterpenen als lokvoer. Op 12 maart werd voor het eerst een bever op de loopplank richting de ingang vastgelegd. De bever voelt zich steeds meer op zijn gemak, want inmiddels wordt op deze plank gegeten en de vacht verzorgd. In totaal zijn al minstens twintig bezoeken geregistreerd, waarbij bevers soms bijna een uur in of op de constructie verbleven. Nu de eerste bever(s) de constructie heeft (of hebben) verkend, wordt het waarschijnlijker dat de bevers de constructie tijdens hoogwater ook daadwerkelijk gaan gebruiken. De komende periode volgen we met grote interesse of bevers tijdens het eerstvolgende hoogwater langs de Maas ook echt gebruik maken van de hoogwatervluchtplaats.
Ook andere dieren tonen interesse
Ook andere dieren verkennen de hoogwatervluchtplaats. Zo toont een vrouwtje wilde eend grote interesse. Dat andere dieren ook belangstelling voor de constructie hebben, is geen probleem. Een bever laat zich niet snel verjagen en er is een ‘nooduitgang’ in de constructie aangebracht, zodat dieren altijd kunnen ontsnappen.
De grote vraag is of bevers deze constructie accepteren als verblijfplaats tijdens hoogwater, of dat ze er geen gebruik van maken. Uit ervaringen met het buitenland met open, drijvende hoogwatervluchtplaatsen – zoals pallets en vlotten van boomstammen – blijkt dat bevers deze weliswaar gebruiken, maar bij koud en nat weer alsnog droge schuilplaatsen graven, vaak in een dijk. Door een meer beschutte mogelijkheid aan te bieden, is de verwachting dat de bevers niet in de dijk graven.
Onderdeel van een breder project
De drijvende hoogwatervluchtplaats maakt deel uit van een project waarin drie verschillende typen hoogwatervluchtplaatsen voor bevers zijn ontwikkeld. Naast deze drijvende versie, is er ook een hoogwatereiland in de uiterwaarden en een hoogwatervluchtplaats tegen de dijk, waarbij grond door gaas van de dijk is gescheiden. Zo kunnen bevers een hol graven zonder schade aan de dijk toe te brengen.
Meer informatie
- Dit project is uitgevoerd in samenwerking met waterschap Aa en Maas, waterschap Rivierenland en de Zoogdiervereniging en is gefinancierd door STOWA, Rijkswaterstaat en ProRail.
- Meer informatie over duurzaam samenleven met de bever is te vinden op het Kenniscentrum Bever.
Tekst: Zoogdiervereniging, Waterschap Aa en Maas en Waterschap Rivierenland
Beeld: Waterschap Aa en Maas; Maikel Samuels